سال 94منطقه 2 شهرداری
English\العربیهنقشه سایتعضویت و ورود اعضاloginصفحه اصلی
خلاصه خبر
محله‌ها بايد مقياس اصلي برنامه‌ريزي شهري باشند
شهر اصفهان

دبير اجرايي همايش ارتقاء كيفيت محلات شهر اصفهان با بيان اينكه هويت شهرها به حفظ هويت محله‌ها وابسته است، گفت: تأكيد اصلي طرح‌هاي ارتقاء كيفي محلات بر اين است كه محله‌هاي شهري بايد به عنوان مقياس اصلي برنامه‌ريزي شهري پذيرفته شوند.

به گزارش خبرنگار ايمنا، مسعود كريميان صبح امروز (يكشنبه) در همايش‌هاي ارتقاء كيفيت محلات شهر اصفهان گفت: از دوماه گذشته براي برگزاري همايش ارتقاء كيفي محلات شهر اصفهان در چهار كارگروه برنامه ريزي شد. 

وي افزود: اين كارگروه‌ها شامل كارگروه‌هاي ارزيابي طرح هاي ارتقاء كيفي از منظر مالي و اجرايي، پروژه هاي محرك توسعه، از منظر فرآيندي و شرح خدمات تهيه طرح و از منظر مشاركت عمومي است، زيرا ضرورت رسيدگي به وضعيت كيفي محله‌هاي شهر اصفهان دغدغه مديران شهري و شهروندان است.

كريميان با تاكيد بر اينكه هويت شهرها به حفظ هويت محله‌ها وابسته است، تصريح كرد: ضرورت انجام مطالعاتي در اين باره هر روز بيشتر احساس مي‌شد تا اينكه در سال 89 در جلسات شهرداري‌هاي كلان شهرهاي كشور مباحث جدي‌تري مطرح و ضرورت ارتقاء محلات بيشتر ملموس شد.

وي تصريح كرد: نخستين قرارداد كيفي محلات در سال 90 توسط سازمان زيباسازي شهرداري اصفهان امضا شد و پس از دو سال پيگيري طرح هاي قرارداد در دستور كار قرار گرفت.

دبير اجرايي همايش ارتقاء كيفيت محلات شهر اصفهان با بيان اينكه بررسي طرح‌ها با حضور مشاوران علاقمند انجام شد، اظهار كرد: از سال 90 تا كنون تعداد 58 محله توسط مشاوران مورد مطالعه قرار گرفته يا در دست مطالعه است.

وي تصريح كرد: در 58 محله ياد شده جمعيتي بيش از 671 هزار نفر زندگي مي‌كنند كه كوچكترين اين محلات سودان با جمعيت 816 نفر و محله كوجان با سه هزار و 225 نفر جمعيت به عنوان بزرگترين محله به شمار مي رود.

كريميان با بيان اينكه براي پيگيري طرح هاي ارتقاء محلات اصفهان تاكنون بيش از 380 جلسه كارشناسي و بيش از 80 جلسه مقدماتي براي تعيين طرح هاي اولويت دار برگزار شده است، ادامه داد: در بيش از 24 جلسه كميته فني، اين پروژه‌ها مورد مطالعه قرار گرفته است، همچنين نقشه‌هاي دقيق 410 گلوگاه محلي در تعداد زيادي از محله‌هاي مطالعه، تهيه و هزينه بازگشايي آنها ارزيابي و ليست آنها براي مناطق ارسال شده است.

وي در ادامه بيانيه همايش را قرائت كرد و اظهار كرد: تصميم‌گيري براي برنامه‌ريزي آينده شهرها از يك فرايند متمركز و دستوري به سوي يك فرآيند غير متمركز و دموكراتيك در حركت است، در جريان اين تغيير موضع ، شهرها توانسته اند وجهي انساني‌تر داشته باشند و از طريق تسهيل مشاركت شهروندي، زندگي معنادارتري را براي ساكنان شهر به ارمغان آورند.

دبير اجرايي همايش ارتقاء كيفيت محلات شهر اصفهان با بيان اينكه طرح هاي كيفيت محلات نيز در همين راستا تعريف شده است، تصريح كرد: اين اقدام، گامي آغازين در جهت پيش زمينه‌هاي برنامه‌ريزي شهري محله مبنا است.

كريميان افزود: شناسايي ابعاد كالبدي و اجتماعي، فرهنگي محله‌ها، زمينه سازي براي مشاركت محلي، فراهم سازي مقدمات شكل گيري دفاتر تسهيل گري، تلاش در جهت تقويت هويت محلي از طريق تأكيد بر پروژه‌هاي مركز محله و فضاهاي اجتماع پذير، بخشي از نتايج اين طرح ها است.

وي خاطر نشان كرد: تأكيد اصلي طرح‌هاي ارتقاء كيفي محلات بر اين است كه محله‌هاي شهري بايد به عنوان مقياس اصلي برنامه‌ريزي شهري پذيرفته شوند در اين راستا جلب و افزايش مشاركت شهري يكي از اهداف اصلي اين طرح به شمار مي رود، از اين رو اغلب پروژه هاي منتخب طرح‌هاي كيفيت مرتبط با توسعه مركز محلات و فضاهاي اجتماع پذير هستند، زيرا اين تغييرات موجب مي‌شود كه رويكرد "شناسايي افراد تاثيرگذار محله" به رويكرد "ايجاد افراد تاثيرگذار" تغيير كند.

دبير اجرايي همايش ارتقاء كيفيت محلات شهر اصفهان ادامه داد: چنين تغييراتي مي‌تواند به خوبي زمينه ساز تعريف پروژه‌هاي محرك توسعه نيز باشد، پروژه‌هايي كه با تكيه بر مشاركت همه جانبه مردم شكل مي‌گيرد و نهادها و سازمان‌ها نقشي حداقلي در آنها ايفا مي‌كنند.

كريميان با بيان اينكه افزايش كارآمدي طرح هاي ارتقاء كيفيت محلات در گرو حل سه مسئله بنيادي است، گفت: اين مسايل شامل عدم اولويت برنامه ريزي محله مبنا در سيستم مديريت شهري، نبود مديريت يكپارچه شهري و نبود نگاه سيستمي بر چرخش مالي و اقتصادي پروژه ها است.

وي تصريح كرد: عدم اولويت برنامه‌ريزي محله مبنا، باعث شده كه اين طرح ها با مشكلاتي مانند ثابت نبودن نمايندگان معاونت ها و مناطق در جلسات، تخصيص بودجه حداقلي به طرح‌ها و در اولويت قرار نگرفتن پروژه‌هاي پيشنهادي در مقايسه با ساير پروژه‌هاي عمراني روبرو باشد.

كريميان با بيان اينكه فقدان مديريت يكپارچه شهري نيز مشكلاتي از قبيل محدوديت حوزه اختيارات شهرداري به همراه داشته است، افزود: در واقع طرح هاي ارتقاء به دليل نزديكي با زندگي روزمره مردم و كاوش عميق ابعاد مختلف به پيشنهادهايي مي‌رسند كه بعضاً از حيطه وظايف شهرداري خارج است، اما ضرورت مديريت يكپارچه شهري را نشان مي‌دهد.

وي اضافه كرد: نبود نگاه سيستمي در چرخش مالي و اقتصادي باعث شده برخي از پروژه‌هاي پيشنهادي اگرچه تاثير زيادي بر كيفيت زندگي در محلات دارد در فرآيندهاي تثبيت با مشكل مواجه شوند.

وي ادامه داد: اين مسئله در طرح هاي ارتقاء كيفي بافت فرسوده و تاريخي عمق بيشتري يافته است با اين حال انتظار مي رود كه طرح هاي ارتقاء كيفيت محلات از طريق آشكارسازي مشكلاتي كه ريشه در سه مسئله ياد شده دارند و همچنين افزايش مطالبه گري در خصوص اين موارد،  تثبيت اولويت برنامه ريزي محله مبنا، شكل گيري مديريت يكپارچه شهري و ايجاد نگاه سيستمي در مباحث مالي و اقتصادي اجرايي شود.

كريميان با تاكيد بر اينكه بر مبناي بررسي هاي انجام شده از طرح هاي ارتقاء كيفيت محلات به نظر مي‌رسد، اين طرح ها با انجام تغييراتي به سوي كارآمدي بيشتر حركت خواهند كرد، گفت: اين تغييرات شامل انعطاف پذير ساختن شرح خدمات بر مبناي هويت، ويژگي هاي كالبدي و نيازهاي محله، توجه بيشتر به پروژه هاي كوچك مقياس و غيركالبدي، تطبيق شرح خدمات در جهت افزايش امكان تعريف پروژه هاي محرك توسعه، تاكيد بر آينده نگري و تعيين افق زماني پروژه هاي پيشنهادي، بازبيني شاخص‌هاي انتخاب محلات هدف طرح، افزودن حداقل هايي از برآورد مالي پروژه ها به شرح خدمات و تطبيق حق الزحمه‌هاي قراردادها، تعريف دقيق‌تر نسبت طرح‌هاي ارتقاء كيفيت با طرح‌هاي فرادست و الزام مشاوران به تنظيم تاكتيك‌هاي جلب مشاركت مردم و تحقق پذيري پروژه ها است.

1397/02/10