درگاه الکترونیکی شهرداری اصفهان
درگاه الکترونیکی شهرداری منطقه 15 شهرداری اصفهان
پيرامون
 
تاريخچه
 
 
خوراسگان ، سرزمين خورشيد قرن ها پيش از اين ، در عصر پيشداديان ، در جلگة شمالي رود هميشه جوشان و خروشان زاينده رود ، جائي كه از پس ديواره شرقي كوه هايش خطة خشك كوير مركزي آغاز مي شود ، سرزميني بود آباد و مسكون كه « گاباياگي » اش مي ناميدند و در بعضي از متون كهن از آن با عنوان « رشورجي » نام برده اند .
بطلميوس ، جغرافيدان يوناني از آن به » اصبدانه » ياد كرده است و بعدها و به عصر هخامنشيان « اسپادانا » ناميده شد و آن جائي بود كه سپاه ملوك ايران باستان ، در آن جمع مي شدند و از آنجا به اطراف و اكناف ايران زمين گسيل داده مي شدند . گويند اسپادانا از كلمه « اسپاه » است و آن به معني « سپاه » آمده و « ان » آن براي نسبت بوده است .
اين كلمه بعدها در تداول كلام عامه ، تبديل شد به كلمة « اسپاهان » و در نهايت به « اصفاهان » و « سپاهان » و « اصفهان »‌ تغيير يافت .
و اصبدانه خود مركب بود از دو شهر بزرگ و آباد و همجوار و هر دو بر ساحل شمالي زاينده رود . يكي « شهرستان » و ديگري « جي » ؛ و هم از آن عهد كهن در حاشية شرقي جي ، قصبه اي بود آباد و معمور كه چون هر بامداد از پشت كوه هاي شرقي اش ، خورشيد سربر مي كشيد و به بلنداي آسمان نيلگون دامن مي كشيد ،‌ « خور – اسكان » اش مي ناميدند . كه بعدها ساده تر شده « خوراسگان » گفته شد و چون بر سر راه اصفهان به خاوران و يزد و كرمان واقع شده بود ، « دروازه شرقي » و همچنين « دروازة خور » اش ناميدند و آن دهي بود آباد و پرجمعيت ، با خاكي حاصلخيز و مردماني زراعت پيشه و سليم النفس . بعدها و به عصر حضور اسلام در ايران ، همه مسلمان و شيعه مذهب ؛ و گويند مردمي بوده اند مهربان و مهمان نواز ، همچنان كه امروزه نيز بر همين خصلت استوارند . و معمرين و كهنسالانش افسانه اي به ياد دارند حاكي از اينكه به عصر صفوي ، وجود همين روحيه و منش ، اين خطه را از حملة افاغنه در امان داشته است .
خوراسگان تا چندي پيش شهري بود در 6 كيلومتري اصفهان كه در بطن خود حدود 15 محله را جاي داده بود كه عبارت بودند از : محلة پزوه ، محلة سفلي ( محلة زير ) ، محلة عليا ( محلة بالا )‌ ، محلة لوپرت (‌ محلة مسجدعلي ) ، محلة خيادان ، محلة سلطان آباد ، محلة سلمان ، محلة درب سيبه ، محلة بانو ميتي ( ‌بانومهدي )‌، محلة ستار ، محلة پادرخت (‌محلة نارون ) ، محلة سرحوض ،‌ محلة برتيانچي ، محلة سمسور ، كوي دانايان ( محلة كودوني ) ؛ و در حاشيه و حومة شهر محلي چند داشت كه عبارت بودند از : ارغوانيه ، بوزان ، ابهر ( كه محلة خانقاه را در خود داشت ) ، كنگاز ، ارداجي و اريسون .
قابل ذكر است كه در چندسالة اخير ( بعد از انقلاب ) ‌و به واسطة توسعة شهر ، اين حواشي به شهر پيوسته اند و خوراسگان ، اينك شهري است با وسعتي در حدود 70 كيلومتر مربع و جمعيتي بالغ بر 100 هزار نفر كه پهلو به پهلوي اصفهان واقع شده و تنها عرض يك خيابان حدفاصل اين شهر و دو منطقة 4 و 10 شهري ، اصفهان است .
مردم اين شهر از ديرباز به كشاورزي اشتغال داشته اند و در اين كار شهرة عام نيز بوده اند . به گونه اي كه دو محصول « نخود » و « گرمك » اين خطه ، شهرتي به سزا داشته است و اين مرهون همت مردم سختكوش خوراسگان و خاك حاصلخيز آن و وجود چند رشته قنات به نام هاي : قنات خوراسگان ، قنات خاتون آباد و قنات پارون از طرفي و سهمي از آب زاينده رود ، دنبالة نهر نياصرم ، ‌از طرف ديگر بوده است . آب شرب مردم خوراسگان از ديرباز توسط « چشمة باقرخان » تأمين مي شده و بعدها به شبكة آب اصفهان پيوست و اين چشمه در غربت بي عنايتي خشكيد .
زنان خوراسگاني علاوه بر ادارة خانه ، به كار بافتن جاجيم و گليم مي پرداخته اند و اخيراً صنعت قالي بافي در ميانشان جائي به سزا يافته است و در دهه هاي اخير ، گروهي از جوانان هنردوست خوراسگاني علاوه بر كشاورزي به هنرهاي ظريفه نيز روي آورده اند ، به گونه اي كه « خاتم سازي » ، « منبت كاري » ، « گره چيني » موقعيتي عام در اين شهر يافته است .
خوراسگان ، به واسطة قدمت ديرينه اش ، كه اين مسئله طي اسناد و مستنداتي به سازمان يونسكو منعكس شده است و موقعيت حساس محلي اش ، از ديرباز مورد توجه حكام و امرا بوده و همين امر باعث وجود آثار معماري كهني در اين شهر شده كه يكي از جلوه هاي شاخص آن « عمارت خان » است كه از چند حياط ، اندروني و بيروني ، باغ و حوض و اتاق هاي كوچك و بزرگ تشكيل شده و جلوه گر هنرهاي معماري و نقاشي و نگارگري دو عصر صفوي و قاجاريه است . وجود اتاق هاي آئينه كاري شده با نقاشي هاي ديواري بانيان اثر و درهاي گره چيني و تابلوهاي زيباي گل و بوته و مجلس هاي متنوع ،‌ به زيبائي و دلربائي اين بنا مي افزايد .
از ديگر جلوه هاي شاخص خوراسگان كه به آن وجهه اي روحاني و مذهبي بخشيده ، وجود بقاع متبركة چند امامزاده است . كه در اين ميان بارگاه حضرت ابوالعباس ، از نوادگان قمر بني هاشم ابوالفضل ـ العباس ( ع ) به تنهائي جلوه گاه هنر معماري و آئينه كاري و نقاشي قرون و اعصار است كه به همت هنرمندان معاصر خوراسگاني بازسازي شده است .
و در كنار آن بارگاه امامزاده اسحق و امامزاده شاه ميرقوام الدين و امامزاده سيدمحمدباقر ، در خيادان و امامزاده مختار در چنگان ، هر دو در حومة خوراسگان كه اينك جزئي از شهر شده ، بر قداست اين شهر مي افزايد .
و از ديگر نكاتي كه اين شهر را محل توجه بيشتر كرده ، وجود يكي از واحدهاي مهم دانشگاه آزاد در خوراسگان است كه با داشتن چندين دانشكده محل توجه نسل جوان و تحصيل كرده است . خصوصاً دانشكده حقوق آن كه با وجود دورة كارشناسي ارشد و دارا بودن سطح علمي بالا ، كوس برابري با دانشكده هاي كرسي دار ايران ، همچون تهران و شهيد بهشتي و اصفهان مي زند .
شهري با اين قدمت و اين موقعيت ، بديهي است كه نمي توانسته خالي از چهره هاي شاخص فرهنگي و علمي و هنري باشد و به رغم كوچكي و در حاشيه بودنش ، از ديرباز مهد پرورش چهره هاي علمي بوده و رجال بزرگي را به فرهنگ ايران هديه كرده است كه از جمله مي توان از : احمدبن شهدل خوراسگاني ، شرف الدين محمد سفروه ، ابوالفتح محمد بن حسيني ، محمدباقر سمسوري ، ميرزامحمدنصير خوراسگاني ،‌ وثوق العلماء ، معين خياداني ، محمد شفيع خوراسگاني ، ميرزا باباي حكيم ، ميرزا محمد پزشكي ، حسن مشفقي و شيخ غلامرضا نام برد . .

محله هاي شهر خوراسگان

اين شهر داراي 39 محله و چندين شهرك مي باشد. محله هاي اين شهر عبارتند از: پزوه، ارغوانيه، درب سيبه، سلمان، ابهر، عليا، ناروند، خانقاه، خيادان، مسجد علي، سلطان آباد، ستار، اباذر، ستاره، بوزان، لفزوان(لبزون)، علي ابن موسي الرضا، همدانيان، كنگاز، ارداجي، سفلي، بانو مهدي، قصر ،كلمخاران ، جي شير، گورت، خاتون آباد، راران، دهنو، سمنجوانمره، بهاران، گيان، بريتيانچي، اندوان، هيستان، سمسور، جلمرز، موران و... و ازمهمترنين شهركهاي آن شهرك فاضل و شهرك معلم ، اريسون ، بانك ملي مي باشد
تعداد بازدیدکنندگان امروز 1 تعداد کل بازدیدکنندگان درگاه تا امروز 73990 تعداد کاربران بر خط 0 تعداد کاربران لاگین بر خط 1
کلیه حقوق این سایت متعلق به شهرداری اصفهان می باشد.
ارتباط با مسئولین پرتال