سال 95منطقه 5 شهرداری
ENGILSHنقشه سایتعضویت و ورود اعضاصفحه اصلی
گالریwidth=10خدمات گردشگریwidth=10خواهر خوانده هاwidth=10اصفهان قدیمwidth=10صنایع دستیwidth=10مفاخر و مشاهیرwidth=10جاذبه های گردشگریwidth=10آثار تاریخیwidth=10معرفی شهرwidth=10
۱۳۹۷ سه شنبه ۳ مهر
 
جستجو
بلوار سعدي
بلوار سعدي
بلوار سعدي
بلوار سعدي
نام اين خيابان اشاره به نام شاعر شيرين سخن پارسي ، شيخ مصلح الدين سعدي شيرازي دارد. فقها و عرفا ، در كمالات صوري و معنوي وحيد زمان خود ، مراتب فصاحت و بلاغت و مزاياي اخلاقي او از كثرت وضوح و عيان محتاج به وصف و بيان نمي باشد بلكه اساتيد فّن او را يكي از اركان اربعسعدي : مصلح الدين يا مشرف الدين ، پسر عبدالله شيرازي ،در اوائل سدة هفتم ، و به روايتي در سال 571 هجري قمري در شيراز به دنيا آمد . پس ازآنكه تحصيلات مقدماتي را در زادگاه خود به پايان رسانيد به بغداد رفت و علوم ظاهري را از استاد بزرگ آن زمان ، ابن جوزي و رموز طريقت را از شيخ شهاب الدين سهروردي و عبدالقادر گيلاني اخذ كرد ؛ سعدي بهترين و بزرگترين استاد نظم و نثر زبان فارسي است و مي توان گفت : نظم و نثر او از حيث سادگي و رواني در زبان فارسي بي نظير است و گلستان و بوستان وي از شاهكارهاي اين زبان به شمار مي رود . وي علااوه بر غزلّيات بي نظير ، ترجيع بندي دارد كه تا امروز نظير آن ترجيع بند سروده نشده است . (1) لطفعلي بيك آذر دربارة سعدي چنين نگاشته : « افصح المتكلمين و املح المتأخرين و المتقدمين است و يكي از اركان اربعة ملك فصاحت و بلاغت است و به زعم فقير از زمان ظهور كلام موزون فارسي ، كسي نيامده كه از فردوسي طوسي و نظامي قمي و انوري ابيوردي و اين شيخ بزرگوار منصب استادي تواند گرفت ..... گويند جناب ايشان در طريقة سلوك از مريدان شيخ شهاب الدين سهروردي است . دولتشاه سمرقندي نوشته كه جناب شيخ يكصد و دو سال عمر كرده . بعد از دوازده سالگي ، سي سال به تحصيل علوم در بلاد مختلفه پرداخته و سي سال به سياحت مشغول و تحصيل معارف مي كرده و سي سال ديگر در خارج شيراز در بقعه اي كه با روضة ارم برابري مي زند منزوي و مرجع افاضل بوده ...غرض ظهور شيخ در زمان اتابيك سعد زنگي است و به اين سبب سعدي تخلص مي كرده و هم در شيراز در سنة 660ق به عالم باقي رفته در بقعة خود مدفون و زيادتش مكرر ، روزي گشته ». در " ريحانة الادب " در باب سعدي چنين آمده : ‍«‌ شيخ مصلح الدين شيرازي كه به سعدي شيرازي شهرت دارد نام و نسبش در كلمات ارباب تراجم با عبارات مختلف مذكور است . در جلد سوم تاريخ احمد رفعت بعبارت سعدي ، شيخ مصلح ا لدين و درجلد چهارم آن كتاب و قاموس الاعلام بعبارت سعدي ، شيخ مصلح الدين عنوانش كرده ا ند . در جلد سوم الذريعة آقا بزرگ طهراني گويد: كه بديع الغزليات تأليف شيخ عارف ، مصلح ا لدين بن عبدالله است كه به جهت انتساب به ممدوح خود سعد بن زنگي كازروني شيرازي است . در مجمع الفصحاء بعنوان سعدي شيرازي شيخ شرف الدين مصلح بن عبدالله مذكورش داشته ؛ سعدي شيرازي از اكابر شعراي نامدار ، فصحاي عالي مقدار از اعاظم صوفيه، فصاحت و بلاغت و سخنوري دانند كه سه ديگر نيز عبارتند از، فردوسي ، انوري و نظامي ؛ بنوشتة آثار عجم و مجا لس المؤمنين ،‌ هنگامي كه شيخ صفي الدين اردبيلي به شيراز رفته بوده سعدي بخدمت او رفت و به اشارة او در سلك اهل سلوك در آمد ، چهارده مرتبه با پاي پياده بزيارت بيت الله الحرام مشرف گرديد.... » پس از استيلاي مغول بر فارس ، اين شاعر بزرگ ، دل از زادگاه خود بركند و مدت سي سال در شام ،فلسطين ، طرابلس و كشورهاي ديگر به سياحت و جهانگردي پرداخت و سرانجام با تجربه هاي گرانبها و انديشه هاي تابناك به شيراز بازگشت . در اين مسافرتها با بسياري از اكابر و مشاهير عالم ، آشنا شد ، چنانكه در روم با ملّاي رومي و در هند با امير خسرو دهلوي و در تبريز با خواجه همام ملاقت كرد . در مدت عمر سعدي مانند نامش اختلاف هست ، بعضي 102 و برخي 112 و عده اي هم 120 سال ذكر كرده اند . بهر حال بيشتر از صد سال عمر يافت ؛ سي سال كه دوران جواني او بود در كسب فضل و كمال و سي سال ديگر در سياحت ، و بقيّة عمر خود را در شيراز به گوشه نشيني و عبادت گذرانيد تا به سال 691 هجري قمري در آن شهر درگذشت و در خانقاه خود كه به سعدّيه معروف است به خاك سپردند. نيز ذكر اين نكته ضروري است كه عنوان سعدي ، در اصطلاح رجالي لقب احنف بن قيس ، اسود بن سياح ، جارود بن سري ، جاريّه بن قدامه و جمعي ديگر مي باشد كه شرح حال آنها موكول به علم رجال است و نيز غلام سرور هندي در ماده تاريخ ولادت و وفات او گويد : مصلح الدين سعدي اسعد ولي عالم و عامل محب و متقي 571 آمد سال تولدش عيان رحلتش كامل محب متقي = 691 . (6) در باب آثار سعدي بغير از بوستان و گلستان او كه بارها در ايران و غيره چاپ شده و به اكثر زبانهاي اروپائي ترجمه گرديده و شرحهاي بسياري بدانها نوشته شده است ، ديگر آثار قلمي او از بدايع ، ترجيعات ، طيّبات ، غزليات ، رباعيات ، ملّمعات ، مثنويات و قصائد عربي و پارس و غير آنها شاهد صدق مدّعا مي باشند و همة آنها در يكجا نيز بنام كلّيات سعدي چاپ شده اند . نمونه اي از غزليات وي چنين مي باشد : در آن نفس كه بميرم در آرزوي تو باشم بدان اميد دهم جان كه خاك كوي تو باشم به وقت صبح قيامت كه سر ازخاك برآرم به گفت وگوي تو خيزم، به جست وجوي تو باشم. به مجمعي كه درآيند شاهدان دو عالم نظر به سوي تو دارم ، غلام روي تو باشم . به خوابگاه عدم گرهزار سال بخسبم زخواب عاقبت آگه به بوي تو باشم. هزار باديه سهل با وجود تو رفتن وگر خلف كنم سعديا به سوي تو باشم.