سال 95منطقه 3 شهرداری
ENGILSHنقشه سایتعضویت و ورود اعضاصفحه اصلی
گالریwidth=10خدمات گردشگریwidth=10خواهر خوانده هاwidth=10اصفهان قدیمwidth=10صنایع دستیwidth=10مفاخر و مشاهیرwidth=10جاذبه های گردشگریwidth=10آثار تاریخیwidth=10معرفی شهرwidth=10
۱۳۹۷ يکشنبه ۲۷ آبان
 
جستجو
ابن سينا
ابن سينا
ابن سينا
ابن سينا
حسين بن عبدالله بن سينا معروف به ابن سينا و ابو علي سينا و شيخ الرئيس در سال 370 هـ . ق در افشنه از روستاهاي بخارا متولد شد. تولد او در دوران پادشاهي امير نوح بن منصور ساماني بود. پدرش عبدالله در زمان امارت اين امير ساماني حكومت قريه خرميثن را داشت. ابو علي در بخارا قرآن و بسياري از علوم ادب و حكمت و فلسفه را آموخت. پس از آن به مطالعه علم الهي و طبيعي و رياضي پرداخت و در سن هجده سالگي از تحصيل علوم فارغ شد. در سال 387 هـ . ق بر اثر معالجه ي نوح بن منصور ساماني به دربار سامانيان راه يافت و از كتابخانه ي سلطنتي سامانيان كه شامل كتب بسيار ارزنده اي بود بهره جست. در سال 392 هـ . ق پدرش در گذشت و او به گرگانج رفت و مدتي در نزد علي بن مامون، امير آن جا و وزيرش ابوالحسن سهيلي به سر برد. اما ترس از سلطان محمود غزنوي، ابو علي را وادار به ترك گرگانج كرد. پس از چندي، ابن سينا به ري رفت و مجدالدوله ي ديلمي را كه به مرض ماليخوليا دچار شده بود معالجه كرد. از آن جا به قزوين و سپس به همدان نزد شمس الدوله ي ديلمي برادر مجدالدوله رفت و بيماري قولنج امير را درمان كرد و چنان نزد او تقرب يافت كه به مقام وزارت رسيد. پس از در گذشت شمس الدوله در سال 412 هـ . ق پسر و جانشين او ابو علي را به اتهام مكاتبه با علاء الدوله كاكويه به زندان انداخت. اما شيخ پس از آزادي راهي دربار كاكويه در اصفهان شد و در همه جا در سفر و حضر با او بود. در سال 428 هـ .ق با علاء الدوله به همدان رفت و در بين راه بر اثر بيماري قولنج در گذشت. ابو علي سينا بر خلاف زندگي پرفراز و نشيب خود، آثار بسيار ارزشمندي بر جاي گذاشت. بسياري از آثار وي امروزه به چندين زبان دنيا ترجمه شده و در دانشگاه هاي مختلف تدريس مي شود. از جمله مهم ترين آثار اين دانشمند بزرگ عبارتند از : قانون كه نوعي فرهنگ نامه پزشكي محسوب مي شود. شفا كه خود دايره المعارف علمي و فلسفي است. نجات، انصاف، اشارات و تنبيهات و دانشنامه علايي كه به زبان فارسي و به نام علاء الدوله كاكويه نگاشته است. كتاب هدايه و رساله حيّ بن يقظان و كتاب قولنج را نيز در محبس تصنيف نمود.