درگاه الکترونیکی شهرداری اصفهان
آمارنامه شهر اصفهان

تعاریف و مفاهیم

 

خط راه آهن: مجموعه ­ای متشکل از دو ریل موازی که توسط اتصالات و ادوات اختصاصی بر روی بستر زیرسازی شده و به منظور عبور و مرور وسایل نقلیه ­ی ریلی احداث می ­شود.

خطوط اصلی: عبارتند از خطوطی که مستقیماً در امتداد خطوط بین دو ایستگاه طرفین واقع شده ­­اند.

خطوط فرعی: خطوطی هستند که در ایستگاه­های تشکیلاتی، برای تنظیم و تفکیک قطارها (مانور) احداث گردیده ­اند.

آزادراه: راهی با روسازی آسفالت یا بتن برای عبور سریع وسایل نقلیه­ ی موتوری است که دارای معابر رفت و برگشت جدا از هم و شامل حداقل 2 خط عبور، در هر جهت است. ورود به آن و خروج از آن فقط از محل­ های معینی که برای این منظور اختصاص یافته و تحت شرایط خاصی از نظر زاویه­ ی ورود و خروج امکان پذیر می­باشد. تقاطع (همسطح) در آزادراه وجود ندارد و مسیرهای متلاقی دارای تقاطع غیرهمسطح (تبادل) می ­باشد.

راه اصلی: راهی است که با روسازی آسفالت یا بتن برای عبور وسایل نقلیه ­ی موتوری و به ندرت وسایل نقلیه غیرموتوری و پیاده در نظرگرفته می ­شود و جزیی از شبکه سراسری و ملی است. راه اصلی در بسیاری از حالت­ها، به صورت دوخطه دوطرفه عمل می­کند، ولی در مواردی می­تواند به چهار خط پیوسته و یا مجزا توسعه یابد. تقاطع ­ها معمولاً هم­سطح است.

راه اصلی چهارخطه (بزرگراه): راهی با روسازی آسفالت یا بتن، برای عبور سریع وسایل نقلیه است که دارای معابر رفت و برگشت جدا از هم می­باشد. هر یک از جهت­های رفت و برگشت، شامل حداقل دو خط عبور است. تقاطع­های مهم بزرگراه معمولاً از نوع غیرمسطح است. ورود به بزرگراه و خروج از آن با محدودیت نسبی انجام می­­گیرد.

راه اصلی عریض: راهی است دوطرفه با حداقل دو خط عبور با سواره رو به عرض 65/3 متر برای هر خط عبور و شانه­­های طرفین به عرض 85/1 متر.

راه اصلی معمولی: راهی است با سواره­رو به عرض 7 متر به اضافه شانه­های طرفین به عرض حداقل 1 متر.

راه فرعی: راهی است که ارتباط بین مراکز جمعیت و تولید را در داخل یک منطقه برقرار می­کند و جزیی از شبکه داخلی آن منطقه است. راه فرعی عموماً به صورت دوطرفه عمل می کند.

راه فرعی درجه یک: راهی است با حداقل دو خط عبور با سواره ­روی روسازی شده به عرض 25/3 متر برای هر خط به اضافه شانه­های طرفین.

راه فرعی درجه دو: به راهی گفته می­شود با دو خط عبور سواره رو به عرض 5/5 متر به اضافه شانه­های طرفین.

مسافر یا بار داخلی: مسافر یا باری است که مبدأ و مقصد پرواز آن داخل کشور باشد، حتی اگر مسیر پرواز، مرزهای کشور را قطع کند.

مسافر یا بار بین المللی: مسافر یا باری است که مبدأ و مقصد آن خارج از کشور باشد.

پایانه: معادل کلمه Terminal است و به ساختمان ساخته شده در پایان یک مسیر ترابری یا مسافرتی که برای پیاده یا سوار شدن نهایی و یا تخلیه و ترخیص کالا به کار می رود، گفته می شود.

سیلو: نوعی انبار برای نگهداری طولانی موارد دانه­ای یا پودری به صورت فله، مانند سیلوی گندم، سیلوی سیمان و ... است.

مطبوعات: اوراق چاپی که به صورت کتاب، روزنامه، مجله و نشریه انتشار می­یابند و به طور درباز در ابعاد مختلف تحویل پست می­شوند و نسبت به سایر مرسولات، نرخ پستی آن­ها ارزانتر است.

کانال: مسیری که یک سیگنال مخابراتی با حداقل NOISE (جهت تامین ارتباط) بتواند حرکت کند.

تلفن منصوبه: تلفنی است که تجهیزات لازم آن، نصب گردیده ولی هنوز به مشترک واگذار نشده است.

تلفن مشغول به کار: تلفنی است که به نام و در اختیار مشترک می­باشد و مشترک می­تواند به وسیله­ ی آن ارتباط تلفنی برقرار کند.

تلفن همراه: وسیله­ای که تمام امکانات و قابلیت­های یک تلفن دیجیتالی  معمولی را بدون وابستگی به مکان ثابتی به شکل متحرک و سیار ارایه می­دهد.

فرستنده­ ی اصلی: مجموعه دستگاه­ها و تجهیزاتی است که برنامه­ های رادیویی و یا تلویزیونی را به صورت سیگنال صدا، یا صدا و تصویر دریافت می کند و پس از تقویت، منطقه­ ی خاصی را روی یکی از فرکانس ­ها و کانال ­های تنظیم شده تحت پوشش قرار می­دهد.

ایستگاه: محل جغرافیایی استقرار فرستنده ­ی اصلی است.

ضریب نفوذ تلفن: عبارت است از نسبت تعداد خطوط دایری تلفن به جمعیت ضربدر 100.

راه شوسه: جاده ای است که عملیات زیرسازی آن انجام شده باشد و به جای آسفالت روی آن شن ریخته باشند.

حمل و نقل
تعداد بازدیدکنندگان امروز 76 تعداد کل بازدید کنندگان تاامروز 631604 تعداد کاربران بر خط 9 تعداد کاربران لاگین بر خط 0
کلیه حقوق این سایت متعلق به شهرداری اصفهان می باشد.
ارتباط با مسئولین پرتال